Als je dan voor straf een week thuis zit moet je er maar wat van maken. Alle tijd om te lezen wat anderen luisteren in deze tijd van op jezelf aangewezen zijn en misschien zo nog wat nieuwe muziek te ontdekken.
Astronaut Christina Koch was 328 dagen in de ruimte en deelde haar liedjes met Spotify. Een matige cover van This Must Be The Place (Naive Melody) door Brothertiger en veel (voor mij) onbekende indie rock. Ik moet er niet aan denken om daar 328 dagen naar te luisteren. Mocht ik ooit zelf nog de ruimte in gaan dan weet ik wel wat ik horen wil.
Pitchfork vroeg 32 artiesten waar ze naar luisterden. Ook dat leverde niet veel bijzonders op. Steve Sladkowksi van PUP (zegt mij beide niets, zal ook wel iets indie zijn) draaide vooral live albums met als tip Miles of Aisles van Joni Mitchell uit 1974, daar ga ik nog naar luisteren.
De reactie van Mark Smith van Explosions In The Sky sprak mij nog het meest aan. Hij koos voor The Radio Dept. en hun meest recente liedje The Absence of Birds. Wederom indie en wederom kan ik er niet veel mee, maar de reden waarom van zijn keuze is maar al te herkenbaar:
It has the right weight for me right now. Anything heavier feels like too much, and with anything lighter my mind wanders all over. It’s helping keep the balance.
3 reacties
Voeg die van jou toe →Oh een week thuis in mn eentje. Klinkt voor mij niet als straf! 😊😘
[…] of Aisles van Joni Mitchell kreeg een luisterbeurt, zoals al gezegd. Ik zal nooit een fan van haar stem worden, het klinkt te vaak als een jammerklacht. De begeleiding […]
[…] koste geen enkele moeite om in maart naar de twintig van 2020 te luisteren, tijd zat tenslotte. En ook in april en mei zou het geen enkel moeite moeten gaan kosten. Wat dat betreft […]