Afgelopen week verscheen er een nieuw album van Melissa Etheridge. Haar eerste twee albums heb ik grijsgedraaid eind jaren tachtig, begin jaren negentig. Uit nostalgie beluisterde ik het nieuwe album maar het doet mij niks meer, zelfs een song samen met Chris Stapleton kan de boel niet redden. Leuk, maar niet voor mij.
