Dag 5051 – Ronnie Foster – Drowning In The Sea Of Love

Afgelopen weekend was het weer Haarlem Vinyl Festival. De concerten van K3, Spinvis en Venice heb ik aan mij voorbij laten gaan, de enige boeiende documentaire, met live dj soundtrack, werd op een onmogelijk tijdstip vertoond. Bleef over: de platenbeurs.

Die werd druk bezocht. Handelaren uit half Europa, aangevuld met eentje uit Japan en een uit Brazilië. Die uit Japan had bakken vol intrigerende jazz mee, had ik dat geweten dan had ik vooraf mijn huiswerk gedaan en wat namen opgeschreven. Nu durfde ik het niet aan om voor toch best wel geld iets te kopen dat misschien wel knorrepiep is.

Ook op de platenbeurs is het zoeken met een kaarsje naar jazz. Veel metal, veel meisjesmuziek en als het dan jazz is de gangbare platen van Miles Davis en Louis Armstrong.

Toch deed ik twee alleraardigste vondsten: Future Shock van Herbie Hancock (daarover een andere keer meer) en Two Headed Freap van Ronnie Foster.

Op 27 september 2024 om 11:43 maakte ik een schermafdruk toen Drowning In The Sea Of Love van Ronnie Foster langskwam op FIP. Op 27 september 2025 om 11:25 betaalde ik mijn exemplaar van Two Headed Freap, op 18 minuten na precies een jaar later.

Toeval is dat dingen je toevallen, zeg ik wel eens.

YouTube: Drowning In The Sea Of Love, audioclip

2

Geef een reactie