Ik keek de documentaire Songs Of Earth. Over een dorp in Noorwegen, de natuur er omheen en de 84 jarige vader van regisseur Margreth Olin met zijn verhalen. Er gebeurt allemaal niet zoveel. Een gletsjer drupt, of kraakt. Een boom groeit. Er loopt of vliegt eens een beestje langs. En vader vertelt eens een verhaal over zijn vader en diens vader. Desondanks heb ik geboeid zitten kijken.
En dan is er de muziek. Een mix van klassiek, new age en ambient. Lekker veel cello, af en toe wat druppelende of krakende geluiden. Een soundtrack om zo af en toe nog eens op te zetten.
