Ik las de stripbiografie De Laatste Dagen van Robert Johnson door de Franse tekenaar Frantz Duchazeau. Een witte schrijver die het verhaal van een zwarte zanger vertelt, dat kan natuurlijk niet. Duchazeau kreeg het boek om die reden niet uitgegeven in Amerika. In Nederland zorgt Concerto voor een Nederlandse vertaling. En gelukkig maar, die Amerikanen weten niet wat ze missen. Maar ze weten wel meer niet.
De Terraplane Blues nam Johnson in 1936 op en het werd een bescheiden hit. De Terraplane is zowel een model als een automerk en Johnson gebruikt het als een metafoor voor seks. In de tekst wil de auto niet starten en de verteller vermoed dat zijn vrouw een andere man in de auto heeft laten rijden terwijl hij zelf weg was.
