Op het werk hebben we sinds een tijdje een Spotify account. Op vrijdagmiddag mag Chef Snor de feest deejay uithangen, de rest van de week bepaal ik de muziek. Meestal heb ik Radio Paradise opstaan, dat is niet te wild, gevarieerd genoeg, niet een en al herhaling waar Nederlandse radiozenders goed in zijn, geen gepraat, kortom, precies goed.
Maar ter aanvulling, en voor de vrijdagmiddag, hebben we dus Spotify. Privé gebruik ik het al jaren niet meer, met name vanwege privacy issues.
Er blijkt een hoop veranderd in die jaren. Zo had ik vorige week zin in wat funky jazz en bedacht dat ik daar prima Spotify voor kon gebruiken. Heel veel afspeellijsten bleken gevuld te zijn met artiesten waar ik nog nooit van gehoord had, alsof ik keek naar afspeellijsten gevuld met AI muzikanten. Als ze niet bestaan hoef je ze ook niet te betalen tenslotte.
Eén afspeellijst begon met iets van Headhunters van Herbie Hancock, now that’s what I call Funky Jazz. Zodra de afspeellijst afgelopen is blijft Spotify muziek in hetzelfde genre draaien, met het idee dat je zo nog eens iets kunt ontdekken wat je nog niet kent. Zo was het vroeger althans. Nu klonk binnen no time de Rolling Stones met Miss You, Dire Straits met Sultans Of Swing en The Police met Message In A Bottle. Prima muziek maar met funky jazz heeft het niks van doen. Mij bekroop het gevoel dat de grote platenmaatschappijen een stevige vinger in de pap hebben die het algoritme bepaalt.
In de trein naar huis las ik een artikel in The New Yorker geschreven door Kyle Chayka “Why I finally quit Spotify”, het somde precies datgene op waar ik die dag ook aan dacht:
[..]it became clearer then ever what the app has been pushing me to do: listen to what it suggests, not choose music on my own. In 2012, Spotify launched its slogan, “Music for everyone.” Now it may as well be “Be grateful for whatever music we give you.”
En in het kader Spotify vs. AppleMusic: ook bij AppleMusic heb ik steeds meer het gevoel dankbaar te moeten zijn voor welke muziek ze mij geven. Het is niet zo erg als bij Spotify maar ook lang niet meer zo goed als het vroeger was.
2 reacties
Voeg die van jou toe →Die playlists zijn inderdaad fastfood, best lekker maar weinig vulling, als je meer wil is het zoeken. Voor echt experimenteel is de playlist van Four Tet met zijn vondsten wel gaaf, kan je ook je collega’s mee in de gordijnen jagen.
[…] Dag 4643 – The Police – Message In A Bottle […]