In Zwolle aten we ’s avonds bij brasserie Jansen, sinds tweeënhalf jaar eigendom van Jonnie Boer. De vegetarische keuze was niet heel reuze, maar de kwaliteit was uitmuntend en de prijs verrassend laag. Een aanrader!
Op het toilet daar klonk Come Fly With Me, de opname van Sinatra At The Sands. In de brasserie misschien ook wel, maar wij zaten buiten op het terras. Het is zo’n plaat waar je spontaan blij van word, ik wel.
Gisteren kwam ik diezelfde plaat tegen in de bakken van een tweedehands platenzaak voor weinig. Het is zo’n plaat waar je spontaan blij van word, ik wel, dus die ging mee naar huis. Het is een dubbelaar, een live album, opgenomen in het Sands Hotel & Casino. Ik heb vast teveel films gekeken maar ik zie dan altijd zo’n zaal vol gangsters voor me.
Het is de enige plaat die ik heb die begint met een drumroffel. Sinatra zingt de sterren van de hemel en babbelt tussendoor een eind weg alsof hij een stand-up comedian is, Count Basie speelt lekker op zijn piano, het orkest, met twee drummers, begeleid prima en Quincy Jones dirigeert, of, zoals het in de hoestekst staat:
And all the while, Quincy’s at one side, setting the beat, Count’s on the other making the beat, and Sinatra’s center, demonstrating how wide and high the heart of a singing man can range.
Als ik Discogs moet geloven, en waarom zou ik dat niet doen?, heb ik een Amerikaanse persing uit 1966 gekocht, en er zeker niet teveel voor betaald. Bijna 60 jaar oud, maar het klinkt nog als nieuw. Het enige eigenwijze is dat op plaat 1 kant 1 en 4 geperst staan, en op plaat 2 kant 2 en 3. Dat kom ik dan online weer nergens tegen. Het doet voor het luisterplezier niks af.
YouTube: Come Fly With Me, Live At The Sands Hotel And Casino 1966
