Nieuwe platen vliegen om mijn oren, zoals Jacques Plafond dat vroeger riep. Deze bijvoorbeeld, van Rinaldo Alessandrini en zijn Concerto Italiano. Motetten van de Italiaanse barok componist Alessandro Stradella, gelardeerd met deeltjes uit zijn symfonieën voor strijkers.
Het mooist aan dit soort onbekende componisten is het verhaal er omheen. Slechts 38 jaar oud werd Stradella, of 34 jaar, want zelfs zijn over zijn geboortejaar is geen zekerheid, 1639 of 1643. In die korte periode schreef hij 300 werken en als je dan zijn levensverhaal leest is dat nog knapper, waar haalde hij de tijd om te componeren vandaan?
In 1675 probeert hij samen met de componist Carlo Ambrogio Lonati geld te verduisteren van de katholieke kerk in Rome. Hij ontvlucht de stad om er na korte tijd terug te keren. Na diverse onvoorzichtige affaires met vrouwen waardoor hij een groot aantal edelen tegen zich in het harnas weet te jagen vlucht hij definitief weg uit Rome en beland in Venetië. Daar wordt hij gevraagd om muziekles te geven aan de maîtresse van de machtige edelman Alvise Contarini. Stradella begint echter een relatie met de vrouw en samen vluchten ze naar Milaan. Daar wordt Stradella van achteren aangevallen door twee huurmoordenaars, ingehuurd door Contarini, en voor dood achtergelaten op straat.
Hij overleefd de aanslag en vlucht vervolgens naar Genua. Daar verleid hij de dochter van de edelman Lomellini. Haar broers zijn daar niet blij mee en vermoorden Stradella in 1782 op de Piazza Banchi. Hij ligt begraven in Santa Maria delle Vigne basiliek.
En dan toch nog tijd hebben om 300 werken te componeren.
