Pas na een paar dagen op de Veluwe viel het ons op: geen sirenes. In de stad klinken er altijd sirenes. ’s Ochtends vroeg, midden op de dag, ’s avonds laat en soms zelfs ’s nachts (en je maakt mij niet wijs dat je dan een sirene aan hebt om ander verkeer te waarschuwen).
Weer thuis storen we ons aan elk geluid. In ons vakantieboerderijtje hoorde je de koeien, de schapen, de mussen, de gaaien en de kievit. Zelfs het irritante gezoem van de muggen valt in het niet als je weer thuis in je bed ligt en de dronken Spaanse gastarbeiders weer de halve nacht aan het bekvechten en aan het hoesten zijn.
Toch maar eens verzinnen hoe ik over een aantal jaar naar een rustigere streek kan verhuizen.
