Het voordeel van vroeg opstaan is dat je nog eens wat ziet. Zo stonden er gisterenochtend vroeg vijf planeten op een rijtje aan de hemel. Dat was sinds 1864 niet zo geweest. Een once-in-a-lifetime-event zeg maar. Om 4:30 op de fiets naar werk, en ja hoor, een halve maan en één hele planeet te zien. Dat moet Mars dan zijn, als dichtstbijzijnde. Thuis toch eens opgezocht en dat kleine gloeiende puntje is niet Mars maar Jupiter. En zelfs voor een geoefende kijker schijnt Mercurius een moeilijke planeet te zijn, dus dat ik die niet zag is zo gek nog niet.
Het nadeel van vroeg opstaan is dat je ook weer op tijd naar bed moet. 21 Juni mag dan de langste dag heten, ik lag er om 20:30 al weer in. Ook voor mij was het een lange dag tenslotte, en morgen vroeg gaat de wekker weer. Dan doe ik nog een poging om die andere planeten ook te zien, want die vier, minus Mercurius, staan de hele week nog aan de hemel.
