Bij de dood van de iPod. Ik vond het een geniale uitvinding, beter nog dan de iPhone of de iPad. Van die twee begreep ik het aanvankelijk niet zo: de eerste een iPod waarmee je kon bellen, de tweede een veel te grote iPhone waarmee je juist weer niet kon bellen (laat staan als iPod te gebruiken).
Ik heb een iPod Shuffle gehad, een derde generatie, zo groot als een aansteker en te bedienen via de oortjes. Met 2 GB beperkte opslag maar uren dezelfde albums geluisterd voor de batterij leeg was.
De opvolger voor mij was de iPod Classic zesde generatie. Met 160 GB en een dikke batterij zowel niet vol als niet leeg te krijgen. Heel Alkmaar heb ik er mee door gefietst en half Nederland er mee door getreint, tot mijn gehoor begon te protesteren.
Als ik hier zo teruglees is het eind 2015 dat ik mijn iPod zo’n beetje voor het laatst heb gebruikt. Ergens moet ie nog liggen, de batterij nu toch wel echt leeg. Toch eens kijken of ie te reanimeren is.
1 reactie
Voeg die van jou toe →[…] ik soms met weemoed terug aan andere vergane uitvindingen. De Walkman bijvoorbeeld. Mooier dan die iPod, die konden dan weliswaar veel meer, de uitstraling was toch altijd wat kil. Dan was een walkman […]