Van Dawes verscheen afgelopen week een cover van Fisherman’s Blues van The Waterboys. Het klinkt als een echte Dawes song. Taylor Goldsmith, zanger van Dawes beschrijft zijn kennismaking met The Waterboys zoals ik het zelf had kunnen zeggen:
I remember hearing The Waterboys for the first time. It was embarrassingly recent. I had the radio on, which is rare these days, and on came The Whole of the Moon. I fell in love in a way that’s harder and harder to do as I get older. It was that very special adolescent feeling of coming across something that speaks to you and for you.
Ook ik ken The Waterboys pas een paar jaar, en alleen The Whole Of The Moon al langer. Ik denk dat ik Fisherman’s Blues pas ben gaan beluisteren met het verschijnen van Fisherman’s Box, in 2013 toen het album 25 jaar bestond. Toen Fisherman’s Blues verscheen in 1988 was een album vol traditionele Ierse muziek, traditionele Schotse muziek, country muziek en rock & roll wel het laatste waar ik mee dood gevonden wilde worden. Bob Dylan begreep ik toen ook niet, tenzij Guns N’ Roses het speelde. Voor sommige muziek moet je blijkbaar een bepaalde leeftijd hebben, of bepaalde levenservaring om het te kunnen waarderen.
Tegenwoordig hoor ik liever The Wateboys dan een jaren tachtig metalbandje, al maak ik voor Guns N’ Roses graag een uitzondering.
2 reacties
Voeg die van jou toe →[…] had de Fisherman’s Box van The Waterboys opstaan en hoorde I’ll Be Your Baby Tonight. Ik zocht op van wie dat ook al […]
Ze maken nog steeds wel goeie albums, ik vond Modern Blues prima. Wat braver natuurlijk, maar dat mag als je wat ouder bent 🙂