Ik had weer eens zin in Steve Vai, en zoals de laatste jaren gebruikelijk pak ik dan al snel Sex & Religion. Bij verschijnen moest ik er weinig van hebben: teveel zang, te weinig gitaarsolo. Tegenwoordig is dat juist de reden dat ik vaak dit album pak: het zijn liedjes in plaats van eindeloos gepiel. Met evengoed genoeg gesoleer van meneer Vai.
