In 1957 nam Lee Morgan A Night In Tunisia op voor zijn album The Cooker. In 1960 nam hij het op met Art Blakey And The Jazz Messengers. Volgens mij is er geen betere versie dan die versie. Nachten in Tunesië zijn niet elke nacht hetzelfde, maar dit is een nacht met een zandstorm. Blakey speelt furieus, Lee Morgan en Wayne Shorter blazen met verwoestende kracht.
De opname hieronder is uit 1958, met Benny Golson op tenor saxofoon in plaats van Wayne Shorter. Golson speelt wat braver dan Shorter. Geweldig om te zien hoe Morgan, Golson en pianist Bobby Timmons met cowbells en sambaballen in de weer zijn. Blakey speelt zo wild dat op het einde zijn bekkens in elkaar storten.
3 reacties
Voeg die van jou toe →[…] Clark Terry. Mijn eerste gedachte vanochtend was “hé, de Jazz Messengers!” Maar in dit geval is het Philly Joe Jones die drumt, en niet Art […]
[…] uit 1959 van Morgan, Philly Joe Jones, Bobby Timmons en nog een paar andere (met een geweldige Night In Tunesia er op), een heruitgave van het album Sonic Boom (sinds 1979 niet meer op vinyl verkrijgbaar […]
[…] gelijknamige album werd in dezelfde sessie opgenomen als het album A Night In Tunisia, maar verscheen pas in 1967. Ik snap dat wel, A Night In Tunisia is zo’n sterk album dat Like […]