Op YouTube stuit ik op een fragment waar Bob Dylan zijn bijdrage voor USA For Africa opneemt. Van harte gaat het niet en Stevie Wonder moet redding brengen. Uiteindelijk sneert hij zijn bijdrage in de microfoon zoals alleen Dylan dat kan, maar hij oogt volledig misplaatst. “Dit is niet mijn song, dit is niet mijn muziek”, zo lijkt hij te denken. Ik denk niet dat ik toen enig idee had wie die ouwe rocker in zijn leren jasje met die ene oorbel in was.
Ik heb in 1985 heel Live Aid gemist. Vermoedelijk zat ik die hele dag te gamen op mijn ZX Spectrum. Tegenwoordig is het niet zo moeilijk om op vier schermen tegelijk verschillende dingen te doen. Maar in 1985 moest ik het doen met een kleine televisie en het was of gamen of Live Aid. Pas later hoorde ik opnames van Live Aid, van klasgenootjes die het wel hadden gezien en hadden opgenomen. En pas de laatste tien jaar of zo zie ik zo af en toe beelden, op YouTube.
Pas sinds ik Can’t Slow Down heb gelezen weet ik dat Bob Dylan de afsluitende act was. Aangekondigd door Jack Nicholson en begeleid door Keith Richards en Ron Wood speelt hij de Ballad Of Hollis Brown, When The Ship comes In en Blowin’ In The Wind. Erg best is het niet. Wegens technische problemen horen ze zichzelf en elkaar niet, Dylan breekt de snaren van zijn gitaar, Ron Wood geeft de zijne aan Dylan en speelt verder op luchtgitaar tot een roadie hem een nieuwe gitaar geeft. Ik geloof niet dat als ik dat optreden die dag gezien had, dat ik dan veel eerder naar Dylan zou zijn gaan luisteren dan nu het geval is.
Als slot van Live Aid, direct na het optreden van Dylan, is er nog een gezamenlijke uitvoering van We Are The World. Dylan staat in het midden voorin met zijn akoestische gitaar, het is de enige keer dat hij het nummer live speelt. Na 2:15 rent hij het podium af, “dit is niet mijn song, dit is niet mijn muziek”, zo lijkt hij te denken.
YouTube: We Are The World, Bob Dylan rehearsal
2 reacties
Voeg die van jou toe →Mooie details! Die scene met de repetitie kende ik niet. Man lijkt totaal uit zijn comfort zone. Weet niet meer of ik toen gekeken heb, denk het niet. In de recente film “Bohemian Rhapsody” (ben al een jaar of 30 geen fan meer) zit een mooie scene van de Engelse variant van dat optreden, in Wembley. Fake allemaal, maar in de bioscoop wel erg tof om te zien. Zag op de wiki dat er ook een event was in Den Haag, met B. B. King. Ook nieuws π
(Die ZX had ik ook btw, weet alleen nog dat ik Boulder Dash en Hyper Sports speelde)
[…] en televisieprogramma’s op, alles met dezelfde inhoud: protestzanger met liederen als “Blowin’ In The Wind” en “The Times They Are A-Changin’” (die songs zijn bijna vijftig jaar oud […]