Door een column van Ionica Smeets draaide ik Jan Rot weer eens. Want toepasselijke woorden zijn het:
Ik weet waarom het is,
waarom we dit zo doen,
waarom het moet,
maar ik weet echt niet of ik het red.
Ooit zag ik Jan Rot in het Cultureel Centrum van Amstelveen. Zeven betalende bezoekers waren er die avond, maar dat weerhield Jan Rot er niet van om de show door te laten gaan. “Kom allemaal wat dichter bij het podium zitten, dan kan ik beginnen.” Het mooiste liedje die avond was een nieuw liedje, een die voor zover ik weet nooit door hem opgenomen is. Een liedje over aids (Jan viel toen nog op jongens en eerlijk gezegd vond ik hem toen leuker dan nu hij getrouwd is en zoveel kinderen heeft). “Heb ik het ook?” was de terugkerende vraag in het liedje, en ik moet er nog wel eens aan denken in deze tijden van corona, als ik in ene een dag keelpijn heb.
