Via The Court Of The Crimson King kom ik bij Steve Hackett terecht. Op zijn live album The Tokyo Tapes uit 1998 speelt hij deze King Crimson cover, waarschijnlijk omdat Ian McDonald, een van de oprichters van King Crimson, in zijn begeleidingsband speelt. Sowieso een goeie band, met Chester Thompson op drums, John Wetton (o.a. Asia, ook daarvan een cover) op bas en Julian Colbeck op toetsen.
Is een song wel een cover als je zelf op het origineel meespeelde en mede songschrijver bent? Is het dan niet veel eerder een interpretatie?
Steve Hacket timmert al jaren aan de weg met zijn Genesis Revisited project, en hoe mooi ook, het klinkt altijd zoals Genesis zelf al jaren niet meer klinkt, alsof het nog altijd negentienzeventig-en-nog-wat is. Dus verraste deze live versie van I Know What I Like mij. Dit keer klinkt het niet als het origineel, maar als een Peter Gabriel song ten tijde van SO.
3 reacties
Voeg die van jou toe →Ik heb het altijd opmerkelijk gevonden dat McDonald na King Crimson een van de oprichters van Foreigner was. Toch twee bands die niet in hetzelfde universum speelden…
Dat is van progressief naar conservatief…
[…] deze week vroeg ik mij af of een nieuwe opname wel een cover is als je als artiest ook op het origineel meespeelde. En hoe […]