Nogmaals Sergei Prokofiev, waar ik de afgelopen week veel naar geluisterd heb. Dat dit album deel moest uitmaken van de Twintig voor 2020 stond al snel vast. Ooit gekocht vanwege The Iron Foundry van Alexander Mosolov en de Varèse. Prokofiev was slechts bijvangst.
Meer lezen over de muziek die ik ging luisteren was een van mijn doelen bij de Twintig van 2020 maar vooralsnog kom ik niet veel verder dan af en toe een stukje Wikipedia, meestal dus niks zeggende stukjes. Maar het stukje bij Prokofiev’s derde was een verrassing.
Nooit geweten dat de symfonie ontstaan is uit een opera. Prokofiev werkte lang aan de opera The Fiery Angel maar van een première tijdens zijn leven kwam het niet. Na een concertante uitvoering van de tweede akte besloot hij de muziek te gebruiken voor zijn derde symfonie.
Ik beluisterde de opera een aantal keer, maar opera is niet mijn favoriete muziekvorm. Met net geen twee uur is het een lange zit, en in het Russisch gezongen dus het verhaal is ook al niet te volgen. Maar die derde symfonie is niet langer een bijvangst, en dat is winst.
YouTube: Symphony No. 3, Mariinsky Theatre Orchestra & Valery Gergiev
