Eigenlijk was ik van plan een stukje over het tweede-plaat-syndroom te schrijven maar toen ik las wat ik de vorige keer over het tweede album van Machine Head schreef besloot ik het anders te gaan doen.
Ondertussen zijn we bijna vijf jaar en een muziek service verder, dit keer YouTube Music geheten, maar veel meer dan de melding “Probeer YouTube Premium” (erg consequent in benaming zijn ze niet) als ik de app op mijn telefoon open merk ik er niet van. Open ik de website op mijn laptop, dan ik merk ik er zelfs niks van. The more things change…
En dan kan Google topman Sundar Pichai nog zo hard in zijn presentatie roepen dat de producten van het bedrijf zijn gebouwd op een “fundament van vertrouwen van gebruikers en privacy”, het eerste dat ik lees als de site van YouTube Music open is “Hoe meer je luistert, hoe beter we je leren kennen”. Tot zover de privacy.
1 reactie
Voeg die van jou toe →[…] met reclame komt en van daaruit bij de clip terecht komt. Het lijkt de zoveelste poging om YouTube Music, de betaalde Spotify killer met clipjes, van de grond te krijgen. Vooralsnog kan ik de links […]