FIP draaide ergens afgelopen week Seven Days van Sting, en in mijn oren klonk dat als een outtake van het album The Soul Cages. En die laatste is misschien wel mijn favoriete Sting album. Ik bezocht de bijbehorende tournee in Ahoy en dat was goed.
Het daarop volgende album Ten Summoner’s Tales kocht ik blind, evenals de kaartjes voor die bijbehorende tour, volgens mij nog voor ik het album gehoord had. En oh, wat een spijt want wat vond ik dat album slecht. Ook het concert viel tegen, in plaats van in de zaal zaten we op de ring, ergens weggestopt aan de zijkant, het zicht slecht en het geluid al evenzeer. En dan vond Sting het ook nog nodig om Beatles liedjes te spelen in plaats van songs van The Soul Cages. Volgens mij heb ik na dat concert nooit meer naar Ten Summoner’s Tales geluisterd.
Dus verbaasd als blijkt dat Seven Days afkomstig is van Ten Summoner’s Tales. Ik gaf het album nog eens een kans afgelopen week en dan blijken er nog een paar heel aardige nummers op te staan, en ja, ook een paar hele zwakke. Dit jaar speelt Sting weer in Nederland, ik hoef er niet heen.
4 reacties
Voeg die van jou toe →Soul Cages vind ik juist niet om aan te horen. Knap gemaakt, maar veel te zwaar. Een beetje als The Astonishing van Dream Theater…
Thematisch zwaar, maar instrumentaal zo verschrikkelijk goed. En ik ben fan van drummer Manu Katché, die gaat lekker op dit album. Bovenstaand nummer heeft dan weer Vinnie Colaiuta.
Katché is een werelddrummer, dat ben ik met je eens. Het intro van Badman’s Song van Tears For Fears is ook van hem.
[…] hadden het over concerten die we hadden bezocht. Allebei Sting in Ahoy gezien, maar tijdens verschillende tournees. Ik vertelde dat ik Jamiroquai in Ahoy zag, ten tijde […]