Afgelopen zaterdag in de trein naar Utrecht. Conducteurs zijn afgeschaft, daar voor in de plaats lopen er beveiligingsmedewerkers met een iets te grote gele jas en een duidelijk zichtbare bus pepperspray. “Voor uw veiligheid.”
Een jaar of vijfentwintig is ze, misschien nog iets jonger. Geblondeerd haar dat grijs en droog oogt. “Uw plaatsbewijs!”, roept ze (met flinke stemverheffing) als ze de coupe binnenkomt. Maar op een toon die niet veel verschilt met die van de Daltons als ze een trein overvallen. Mevrouw de vriendelijkheid zelve.
En gelijk heb ik een liedje in mijn hoofd:
Let’s play master and servant
Gelukkig ben ik ingecheckt.
