Misschien was het nog niet zo’n gek idee van Vivian Maier om die foto’s nooit te tonen, die filmpjes nooit te ontwikkelen.Ze had de tijd mee, dat ook. Nu is elke foto één klik verwijderd van een sociaal netwerk, waar je vrienden of volgers dubbel tappen voor een hartje of een muisklik op het duimpje doen. Enkele uren later is je foto weggezakt in het moeras der vergetelheid en de tijdlijn gevuld met plaatjes van poezen, duckface selfies, oud vinyl op nieuwe pick-ups en hipsterdrankjes in hipstertentjes.
Misschien moet ik dat ook maar doen, die hele social media laten voor wat het is en hopen dat mijn werk na mijn dood ontdekt wordt.
