Het is allemaal de schuld van Eric, die vol enthousiasme schrijft over Paul Gilbert en Mr. Big. Dus toch eens luisteren. Paul Gilbert bevalt prima, ligt in het verlengde van Steve Vai en Joe Satriani. Mr. Big, dat wist ik vooraf nog niet zo. Die zijn tenslotte schuldig aan zo’n typisch jaren negentig gedrocht als To Be With You. Unplugged zonder ooit geplugd te zijn. Maar met Billy Sheenan op bas, wat hij eerder deed bij David Lee Roth, en dus die Paul Gilbert op gitaar, is het instrumentaal dik in orde. Zolang ze maar versterkt spelen, want liever alleen dan To Be With You.
4 reacties
Voeg die van jou toe →Luister het album What If… eens. Behóórlijk versterkt. 🙂
Dat is inderdaad een prima album
[…] als White Lion. En laatste kende ik eigenlijk niet. Ten onrechte. Tijd-, en labelgenoten van Mr. Big, en met Vito Bratta een minstens zo getalenteerde gitarist in de […]
[…] Scrabbling At The Locks uit 1991 dezelfde foto op het album had als Lean Into It van Mr. Big, ook uit 1991, ontdekte ik dus nu pas. Als ik naar data kijk dan was The Ex net even […]