30 Day Song Challenge, dag 16: Een liedje waar je vroeger gek op was, maar dat je nu haat. Wederom, haten is een groot woord. Toen, in 1994, vond ik dit geweldig (en ook Live live gezien op het gedenkwaardige Pinkpop 1995). Later, toen Ed Kowalczyk als maar meer spiritueler (lees: zweveriger) werd haakte ik af. Dat gevoel van zweverige bombastigheid (is dat een woord?) die de latere albums hadden straalt af op Throwing Copper. Blijkbaar heb alleen ik daar last van want zowel Live als Ed Kowalczyk trekken nog altijd volle zalen.
2 reacties
Voeg die van jou toe →Dit is zo herkenbaar dat ik het zo ongeveer woord voor woord zelf geschreven zou kunnen hebben… Beuh, dat ik hier ooit helemaal enthousiast van werd vind ik nu totaal onvoorstelbaar, en dat pseudodiepzinnige geleuter van die Kowalczyk mag ie van mij ergens stoppen waar het pijn doet.
Ach, we hebben allemaal onze jeugdzonden…