Een herontdekking: Tim Knol. Zijn debuut heb ik veel geluisterd, net als opvolgers Days en Soldier On. Tussen die albums door zag ik hem live en vond dat verrassend goed. Daarna ging hij op de bluegrass toer en haakte ik af. Tot ik een paar weken terug zijn album Wanderings tegenkwam, verschenen in november vorig jaar.
Tim wandelt tegenwoordig en neemt soms zijn publiek mee tijdens de wandeling om hun dan wat liedjes te laten horen. Het album ligt in het verlengde daarvan, fijne folkrock liedjes met positieve teksten waar je als luisteraar zelf ook weer een beetje positief van word. Fijne plaat.
Hij begint wel een beetje op Catweazle te lijken.
