Ik weet niet meer waar en hoe, maar ik las over een Bob Dylan cover door Elvis Presley. Dylan is altijd al veel gecoverd, maar dat Elvis zich daar ooit aan gewaagd had wist ik niet.
Het origineel verscheen pas in 1971 op de verzamelaar Bob Dylan’s Greatest Hits vol. II, en dan nog in een live opname uit 1963. Eerdere covers waren er van het Canadese folk duo Ian and Sylvia, van Judy Collins en van Odetta Holmes afkomstig van haar cover album Odetta Sings Dylan uit 1965. Het is die versie die Elvis deed besluiten om zijn versie op te nemen.
De opname vond plaats tijdens de sessies voor het gospel album How Great Thou Art. Met vijf minuut twintig is het de langste studio opname die Elvis ooit maakte. Te lang voor een single waardoor het nummer uiteindelijk verscheen als bonustrack op de soundtrack voor de film Spinout.
