Na Lente volgt Zomer, het laatste deel van de seizoenen reeks van Karl Ove Knausgård.
Vandaag, toen ik op weg was naar Malmö en de middagzon in mijn ogen scheen, bepaalde het lot dat ik naar Stings eerste soloplaat, The Dream Of The Blue Turtles, zou luisteren. Het was precies lang genoeg geleden dat ik hem had afgespeeld, want bij de eerste tonen en de woorden van het koor dat ‘free, free, set them free’ zingt, kwamen alle gevoelens los uit de maanden dat het album nieuw was, die zomer dat ik zestien was en net het eerste jaar van het gymnasium had afgerond.
Een essay over hoe muziek herinneringen kan oproepen, aan de hand van platen van The Police en Sting. Zelf heb ik andere herinneringen, maar ik zou een soortgelijk stuk kunnen schrijven.
En zo blijkt muziek zowel universeel als individueel te zijn.
