Omdat de muziek werkelijk niks was stopte ik Moby gisteren in het hokje muzak. Vooraf zocht ik toch even uit wat muzak nu precies was. Gek dat je een woord al jaren kent zonder eigenlijk precies te weten wat het betekend.
Het woord Muzak is een handelsmerk dat dateert uit 1922 en is bedacht door generaal George Owen Squier. Hij patenteerde een systeem voor het doorgeven en verspreiden van achtergrondmuziek vanaf grammofoonplaten via elektriciteitsleidingen naar werkplaatsen. Squier was geïnspireerd door de merknaam Kodak, een maakwoord zonder betekenis. Hij nam de stam “mus” van het Engelse music en voegde het “ak” van Kodak toe, zodat het woord Muzak ontstond.
Het systeem werd door veel eigenaars van gebouwen overgenomen. Veel winkels en kantoren gebruikten de muzak om ongewenste geluiden of juist stilte te maskeren en een kalmerend effect te bereiken. Er werd ook gebruikgemaakt van muzak in liften en later ook in de telefonie.
Aldus Wikipedia.
Dat verschilt niet veel van hoe Steven Wilson het beschrijft in The Sound Of Muzak:
Hear the sound of music
Drifting in the aisles
Elevator Prozac
Stretching on for miles
Om vervolgens perfect die laatste van Moby te omschrijven:
The music of the future
Will not entertain
It’s only meant to repress
And neutralize your brain
