Het bestaat dus toch echt, het sokkenmonster. Jarenlang heb ik de schuld van verdwenen sokken neergelegd bij de slordigheid van de vrouwen met wie ik samen leefde. Maar nu ben ik dus een sok kwijt. Ik stopte een paar sokken, wel meerdere paren trouwens, met overige was in de wasmachine en er kwam een sok uit. Die andere paren weer wel compleet. Alles nagelopen, niks in de trommel achtergebleven, niks in een broekspijp of iets dergelijks blijven hangen, niks in de wasmand, niks onder het bed of naast de wasmachine. Echt. Compleet. Verdwenen.
Het ergste is nog, het was een gloednieuw paar sokken. Gewone grijze enkel sokken, niks bijzonders. Maar toch.
1 reactie
Voeg die van jou toe →Blij dat dit je nieuwe inzichten brengt over ons vrouwen.