Ik droomde een liedje. Beter nog, ik droomde dat ik Borderline van Madonna zong. En blijkbaar net zo vals als Madonna zelf tijdens het songfestival (al lees je daar alleen in de Nederlandse media over, de Engelstalige media hebben het vooral over het al dan niet wenselijke politieke statement dat Madonna maakte) want J. schrok er wakker van. En daar schrok ik weer wakker van. “Heb je een nachtmerrie?”, vroeg ze. Welnee joh, ik zing. “Wat dan, want je riep heel hard KLEUREN”. Nou eh, Borderline dus.
En misschien droomde ze zelf wel dat ik heel hard KLEUREN riep, wie zal het zeggen? Had ik nu True Blue gezongen in mijn droom dan was het een heel ander verhaal geweest.
