Bijna drie jaar later zag ik dan toch eindelijk Drive My Car, op HBO. Het verhaal uit het boek was ondertussen zo ver weggezakt dat ik geen idee meer had hoe het verhaal ging.
Bijna drie uur lang voor een kort verhaal van een bladzijde of zestig, pas na drie kwartier kijken volgde de openingscredits. Maar wel heerlijk traag verteld, met name de tweede helft van de film, met lange autoritten dwars door het wisselend landschap van Japan.
YouTube: “We’ll live through the long, long days, and through the long nights” (SAAB 900), audioclip
