Afgelopen vrijdag verscheen The 1974 Live Recordings van Bob Dylan met The Band. 27 cd’s, 431 tracks. Los van het feit dat zoiets een klein fortuin kost, om nog maar niet te spreken over het feit dat ik überhaupt geen cd speler bezit: hoe beluister je zoiets? Waar begin je? Hoe hou je bij wat je gehoord hebt? Hoe vergelijk je dan die andere opname van een concert een dag eerder? En die weer met een opname van het concert een dag later?
En over overdaad gesproken: ik ben nog altijd bezig met het tweede deel van de Bob Dylan Biografie The Double Life Of Bob Dylan. Twee delen, totaal zo’n 1400 bladzijden. Goed geschreven maar soms zo detaillistisch dat dit geen boek is, boeken zijn, om “even” te lezen. Af en toe een jaar, of een maand, en dat levert dan weer genoeg luister sessies op.
De tour van 1974 was een idee van David Geffen, die Dylan dolgraag bij Colombia Records weg wou halen. Geffen wilde de tour wel realiseren, mits hij er dan een live album uit kon halen, en misschien wel een studio album.
Geffen, in particular, was anxious to ensure it all came together. All his hopes were riding on getting that live album. But on the final night in L.A., he was suddenly made aware of how little Dylan thought about him. At the show’s end, the song and dance man walked back out and thanked Barry Imhoff, the crew and especially Bill Graham for putting ’this whole tour together. Without [them], this thing would never had happened.’ But no mention of David, who was still convinced it was his idea.
Op streaming media moet de luisteraar het doen met een sampler van de 1974 tour. 20 tracks die bij elkaar waarschijnlijk de gehele setlijst van deze tour omvatten. Als ze dat nu eens op vinyl uitbrengen, als dubbelaar, of van mij part drie dubbelaar, dan ben ik weer volmaakt gelukkig.
3 reacties
Voeg die van jou toe →[…] Bob Dylan, vandaag een cover van Bob Dylan. Leon Russell doet het niet onaardig, hij (of de […]
[…] heb nu over zo’n tien jaar gelezen in de biografie van ome Bob, maar als ik daar iets uit geleerd heb dan wel dat Bob Dylan absoluut niet chilt, hij is eerder een […]
[…] Finger Lickin’ Good zit een sample uit Just Like Tom Thumb’s Blues (op 2:59 in onderstaande audioclip) van het album Highway 61 Revisited uit […]