Bij de dood van Chick Corea. Ik heb het altijd maar een rare naam gevonden voor een man. Meid. Zeker als je ouders je de toch vrij normale namen Armando Anthony hebben mee gegeven.
Zijn eigen werk ken ik nauwelijks. Meer zijn werk voor Miles Davis, met wie hij In a Silent Way en Bitches Brew opnam.
John Patitucci speelde in zijn Elektric Band en het vervolg/gevolg Akoustic Band, maar ook dat ken ik meer van naam dan dat ik het gehoord heb. Van de tien albums die er onder die namen zijn verschenen is nauwelijks wat te vinden op streaming media. En als ik dat nu zo beluister via YouTube dan klinkt die muziek ook niet helemaal tijdloos. Net als de kleding trouwens. Al vind ik het dansje wel vermakelijk, jazz is al zo vaak stijf.
Maar goed, Chick Corea is dood. Het zal mij niks verbazen als die albums binnenkort alsnog te streamen zijn, dat gebeurt wel vaker ten slotte.
