Elf maanden later is Vrouw uit. Eigenlijk zoals verwacht. En toch wel weer een goed boek. En genoeg herkenbare observaties om te quoten.
Ik was de muziek, die ooit zo veel voor me had betekend, kwijtgeraakt, ze was niet meer relevant, niet méér dan tv kijken of zo.
Met tv kijken heb ik echt helemaal niks, een half uurtje Netflix per dag, hooguit een uurtje, veel meer kijk ik niet. Maar de muziek, die ooit zo veel voor me had betekend, ben ook ik kwijtgeraakt. Nieuwe muziek draai ik weinig. Veel klassiek, en dan vaak hetzelfde, en veel Miles Davis, daar ben ik nog niet op uitgekeken, al heb ik de vorig jaar postuum uitgegeven pop infused Rubberband bijvoorbeeld nooit een kans gegeven. Als Miles het de moeite niet waard vond dan hoeft het van mij ook niet.
Van Thåström koopt Knausgård een verzamel album, daar stond dit Bluesen i Malmö niet op, want dat is van na het verschijnen van het boek. Maar de titel van het liedje dekt wel mooi de lading van het boek.
